KARDES SAHIBI OLMANIN…

… DAYANILMAZ GUZELLIGI
Her zaman bir kardesim olsun istemisimdir. Cunku kardes = oyun oynayacak arkadas. Neyse bu istegim gec de olsa kabul gordu ve 20 yasinda abla oldum. Bazen diyorum ki “Yahu keske biraz daha erken olsaydi” ama yok, bunun da ayri bir kafasi, ayri bir keyfi var…

ILK AGULAR…
20 yasinda abla olunca, mevzuya farkli yaklasiyorsunuz. Ne bir kiskanclik ne de baska bir sey. Sanki kardesiniz degil de dolayli yoldan cocugunuzmus gibi oluyor. Agladiginda yaninda oluyorsunuz, bir anda her seyden ve herkesten onemli hale geliyor. Ustunuze kusuyor sesinizi cikarmiyorsunuz, altini degistiriyor her turlu huysuzluguna katlaniyorsunuz. Anne ve babalarin ‘bebek kokusu’ dedigi seyi kardesinizle tatmis oluyorsunuz. “Hebeleee” dese “Aman ne guzel dedin sen oyle!” diyerek kendisine sevgi ve sevkat gosteriyorsunuz…

VE BUYUR…
Ve kendisi inanilmaz bir hizla buyuyor, bes gun gormeseniz sanki bambaska biriyle karsilasiyor gibi oluyorsunuz. Ilk baslarda “Ipeeo” diye seslenirken, zamanla “Ipeee” ve “Ipeek” sekline donusmesine an be an tanik oluyorsunuz. Ve o buyuyor. Anne, babalari bilmem ama kendi adima soylemeliyim ki buyumesini hic ama hic istemiyorum. Buyumesin, hayatla ugrasmasin hele ki hayat onunla hic ugrasmasin. Isin kotusu nasil anne – babalar icin cocuk her zaman cocuksa o da benim hep minik kardesim olarak kalacak…

SUSU KARDES…
Susu kardes bence cok sansli bir vatandas. Annem diye soylemiyorum muthis bir anneye sahip. Babasi da bence cok iyi biri. Kendimden bahsetmeme gerek yok sanirim? :p Henuz hala cok minik olmasina ragmen o artik kendi capinda bir birey. Sevdikleriyle, sevmedikleriyle; yapmak istedikleriyle ve yapmak istemedikleriyle… Ve cevremde bu kadar insan olmasina ragmen en keyiflisi sanirim onunla sohbet etmek. Her ne kadar cevap veremese de o acik, engin deniz beyni her seyi bircok kisiden daha iyi anliyor. Oyle bir bakiyor ki sanki en cin fikirler, en dogru seyler, hepsi onda… Garip bir sey… Susu kardes cok ama cok cici. Aglamayan, zirlamayan, yemegini yiyen ve muthis bir bicimde uyuyan kardesimi takdir ediyorum.

Muhtemelen benden ziyade benim cocugumla kardes gibi buyuyecek bu minik vatandas 🙂 Ama umuyorum ki hayati boyunca onun en yakin arkadasi olabilirim… Nedendir bilmiyorum ama bu minik vatandasi sizlerle de paylasmak istedim…

Ve onun soyleyisiyle siz “Hoscuukaaa” diyorum…:)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s