DOSTLUK BU OLSA GEREK

Hayatimda yeri olan bir suru insan var. Ama birkac tanesi var ki (tabir-i caizse bir elin parmaklarini gecmez…) onlarin yeri ayri. Dun Gizem’le 1,5 senenin ardindan bulusunca dusundum bunu da. Evet, Gizem’in yeri hep ayri olmustur zaten ama acayip olan sey baska bir sey…

“BUGUN…”

1,5 sene az bir zaman degil. Neler yasaniyor hayatta. Aslinda anlatilacak bircok sey var. Ama bir araya gelince ne oluyor? “Bugun”le baslayan cumleler… “Bugun ne oldu biliyor musun?”, “Bugun sunu gordum…” Nerede o 1,5 sene? Iste guzel olan bu. Uzun uzadiya konusmaya bile gerek yok bir araya gelince o arada verdiginiz mola kaybolup gidiyor aninda. Ne karsi taraf ne de siz sorma geregi duyuyorsunuz. Artik evdeki odanizda degil, bir mekandasinizdir. Artik elinizde cola degil alkollu bir icecek vardir. Artik elinizde oynadiginiz sey degil, maalesef tuttugunuz sigara vardir. Artik tek derdiniz bir turlu konusamadiginiz cocuk degil, hayattir. Artik “ben” degil, “biz” vardir.
Cici. (Konu sen degilsin Gizmocum, dostluk! :p)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s