MÜZİKLİ BİR HAFTASONU DAHA

Dün annemle Bebek’te başlayan Beyoğlu’nda devam eden ama Susu’nun hastalanması ile bir nebze erken biten bir günün ardından düşündüm de ben Beyoğlu’ndan çok sıkıldım ya. Havası, pisliği, insanları. Neden birden böyle oldu bilmiyorum. Aslında birden olmadı epeydir böyle de dün bir üstüme üstüme geldi. Neyse konumuz bu değil elbet… Bu apayrı bir yazı konusu. Neyse. Yine bir klasik olarak haftasonu bol konserli geçti.

07.12.2012 – FOMA Konseri
Uzun süredir konser vermeyen FOMA cuma akşamı Bronx’taydı. Bronx, bir şekilde onların çok konser vermesini istediğim ve sahneye yakışacaklarını düşündüğüm bir mekandır hep. Hatta onlara da çokça söylemişimdir. Nitekim bugüne kadar 3 kere Mask, Tuborg Goldfest ve Rock’n Coke’ta sahne alan FOMA’yı Bronx’ta görmek güzeldi. Kalabalık fena değil. Daha kalabalık Bronx akşamları (adım atılmayacak cinste rahatsız edici) gördüğüm gibi daha boşlarını da görmüştüm. Ama güzel olan şuydu ki şarkılara eşlik eden, grupla eğlenen bir kitle vardı. Albümlerinde İmer Demirer’in eşlik ettiği ‘Hayır Diyemedim’ ile başladılar. Neredeyse bütün parçalara yer verdiler. Henüz çıkmayan ama yakında çıkaracaklarını söyledikleri ‘Hiç Utanmadan’ parçası da bir harika. Bir şeşkilde tüm parçaları yapım aşamsına tanıklık etmiş biri olarak bazen insan objektif bakışı yitirebiliyor ama bütün parçaları arasında ilk 5’e girer diyebilirim hatta abartıp ilk 3 mü desem? Bu şarkıyla ilgili bir de bir sürpiz olacak, grupta yer almayan ama çok sevdiğim bir isim de bu parçaya eşlik edebilir. O versiyonunun da kaba taslak halini dinledim ki çok güzel.
Kısacası güzel, keyifli bir konserdi. Anladığım kadarıyla yakın zamanda başka konserleri de olacak. Zaten az konser vermemesi gereken bir grup olduğu bir gerçek. Bir konserlerine denk geldiğiniz an kaçırmayın derim.

08.12.2012 – 123 Konseri
Çok uzun zamandır 123 konseri yakalamaya çalışıyorum. Yakalıyor ama gidemiyorum. En sonunda dün Borusan Müzik Evi’ndeki konserlerini yakalamış oldum. Şöyle bir gerçek var ki bir şekilde Dilara’nın sesi huzur, grubun yaptığı müzik umut veriyor insana. 123’ün müziği bir acayip büyülü gerçekten de. Dünkü konserde Norveç’li trompetçi Gunnar Halle de 123’e sahnede eşlik ediyordu. Bildiğimiz şarkıların yanı sıra yeni bir şarkı da çaldılar (belki daha fazladır ama bizim erken çıkmamız gerekti). Bens evdim yeni şarkıyı. Bu arada Dilara’nın Aslı Filinta tasarımı elbisesi de bir harikaydı. Tasarımlarını sevdiğim bir isimdir, bakın, TIKLAYIN. Maalesef konserden fotoğraf yok çünkü telefonumun sarjı bitmişti bir klasik olarak. Artık bir dahaki 123 konserine…

İşte böyle bir haftasonuydu. Aslında 123 sonrası Ghetto’da yeni solistleri Selçuk Sami Cingi ile Yüksek Sadakat konseri de izlemek istiyorduk fakat Susu’nun hastalanması filan derken evin yolunu tuttuk. Şu an Susu ile 38 derece ateşimiz ile size bu satırları yazıyoruz. Susu sizi öpüyormuş.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s