09.03.2013 – 123 KONSERİ ve GÜLÜCÜKLER

Dilara

Yine çok sevdiğim gruplardan biridir 123. Gerek Dilara’nın sahnedeki duruşu ve huzur veren sesi, gerek grubun kendisi inanılmazdır. Ve hala çevremde onlarla tanışmayan isimler var ki her seferinde şaşırtmıştır bu beni. İşte cumartesi günü Nublu’da gerçekleşen 123 konseri benim “the program”ım oldu. Zeynep’le birlikte Journey’de şarap eşliğinde başlayan gecemiz ilk yarısının tam sonunda gidebilmiş olsak da 123 ile devam etti. Zeynep de 123’le thenüz tanışmamış olanlardandı ki konser sonrası “bir sonraki konser ne zaman?” diye soranlardan oldu elbet…
Benim için en büyük üzüntü ‘Again’ parçasını kaçırmış olmak oldu elbet. İnanılmaz severim. Zaten arada Dilara’ya sormuş olmam bir yana, içime kaçan teenager “Agaiiiin Agaaiiiiin!” diye bağırdı elbet en önde! ‘Mossa’, ‘Patchouli’, ‘Yokuz’ dinleyerek mutlu oldum.

Bir hangover yemeği olarak Mc Donald’s

Konser sonrasında sanki bir görev ve bir ritüelmişçesine Yan’a gittik. Gerçekten her gittğimde bir yandan gerçekten sevdiğim müzikleri çaldıkları için eğlenirken bir yandan da “ne işim var burada?” dediğim bir mekan Yan. Kötü demiyorum elbet ama garip işte. Neyse Cansu, Tuğçe, Güray, Cem ve son dakika sürprizi olarak Can ile epey eğlendik. Cumartesi gününü pazara bu şekilde bağlamış olduk.
Sabahın 6’sında yaptığımız alışverişe değinmek bile istemiyorum ama Pazar 15:00 itibariyle Fincan’da yaptığımız komik kahvaltı, benim trafiğe isyan ederek arabadan inip yanında yürüyerek bizimkilere eşlik etmem, dondurma diye sayıklayıp dondurma yememiş olmamız (şimdi çıkıp yiyeceğim ama), Ted’i izlemek ve harika sohbetler eşliğinde pazarı da bitirdik.
Günün sorusu kesin “Ya hep böyle kalırsak?”dı. Çalışmayan beyinler ve kurulamayan cümleler.
Küçüklüğüm geliyor bu aralar aklıma. Tam arkadaşlarımla oyun oynarken ve birimizden birinin gitme vakti geldiğine “son bir kez daha oynasak ya?” derdim. Eğlencelerim de dönem dönem öyle oluyor, “Biraz daha dursak ya” şeklinde. Yani bunu yapmadım gerçi bu haftasonu ama sadece düşündüm işte. Yorucu.
Güzel olan şey ise az da olsa gerçek insanların varlığı. Kendilerini çok ama çok seviyorum. Ne yalan söyleyeyim güzel bir haftasonuydu.
Bu hafta sadece tek bir programım var. Onun dışında sadece spor, çizgifilm, popcorn ve dondurma 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s