04.08.2013 – ROGER WATERS "The Wall" Konseri

Konser açıklandığındaki heyecanım Roger Waters’ın websitesinde çıkan biletlerle kat be kat artmıştı, hemen aldım Golden Circle biletimi ve geri sayıma başladım Kasım ayı itibariyle…

Dün metronun yarım saat arızalanması, benim erken giriş teleaşım, taksiye atlayıp dramatik bir şekilde “Acelem var!” söylemim üzerine dörtlüleri yakıp son sürat konser mekanına gidişim muazzamdı.

– Saat 17:30 olarak ilan edilen “erken giriş” 18:15’i buldu. Millet isyan etti. Ben de güneşten dolayı isyan ettim sadece. Yoksa problem değil. Zira konserlere geç gitmekle meşhurumdur ama Roger Waters deyince akan sular duruyor.
– Konseri tam Roger Waters’ın önünde durarak izledim. 2006’da da öyle izlemiştim. Herkes görsel şovdan ötürü ön tarafın kötü olacağını söyledi ama hiç de öyle değildi. Çok ama çok güzeldi.
– “Her Yer Taksim, Her Yer Direniş” sloganı atılıyor. Sadece başında değil; ara ara tekrar…
– Duvarın örülmeye başlaması ve konserin gidişatı bir an bile gözlerinizi sahneden alamamanıza sebep oluyor.
– Uçak duvara giriyor, psyhedelic kocaman, dev figürler sahnenin etrafında… “Hey teacher leave them kids alone” diye bağırıyor herkes bir ağızdan ve sahnede bir çocuk korosu…
– Duvar örülüyor sahne yavaş yavaş kapanıyor… ‘Mother’ başlıyor. “Mother should I trust the government?” da duvarda “No Fucking Way!” yazısı… Herkes hep bir ağızdan “No Way” diye bağırıyor zaten. Şarkı öncesi Gezi direnişinde hayatını kaybeden kişiler duvara yansıtılıyor. Roger Waters harika bir konuşma yapıyor. Gözler dolu dolu değil sadece, bildiğin ağlıyor herkes…
– Duvar örüldü… Artık karşımızda kocaman bir duvar. 15 dakikalık ara ama yerimizden kıpırdamıyoruz. Duvarda hayatını kaybeden birçok isim geçiyor… Yine Gezi direnişçileri, Hrant Dink, Uğur Mumcu, Adnan Menderes ve daha birçok isim…
– İkinci yarı albümün de ikinci yarısı ile başlıyor ‘Hey You’ ile tüyler diken diken. Duvara karşı herkes hep bir ağızdan “Don’t give in without a fight”…
– ‘Nobody Home’ da Roger Waters yine karşımızda… Görsel şölen inanılmaz bir şekilde devam ediyor hala…
– ‘Bring The Boys Back Home’ boyunca gösterilen görüntüler yine gözlerin dolmasına sebebiyet veriyor.
-En sevdiğim Pink Floyd şarkılarında ilk 5’e girecek olan ‘Comfortably Numb’ ile ben zaten 2 gram olan aklımı iyice yitiriyorum.

Duvarın önünde konser devam ediyor… Duvar yıkılıyor… Konser bitiyor… Bir müddet boş boş boşalan sahneye bakmaya devam ediyoruz. “Acaba hangi konser bunun önüne geçer?”, “Acaba bir daha nerede yakalayabilirim bir Roger Waters konseri daha?” şeklinde bir sürü ‘Acaba’lı soru ile yola koyuluyorum…

Ne inanılmaz bir geceydi yahu…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s