VE 2013 BİTER…

2013 ile özdeşleştirebileceğim tek kelime ‘heyecan’ olsa gerek. Yok yok diyebileceğim bir yıl geçirdim. Şöyle bir dönüp baktığımda neresinden anlatmaya başlasam bilemiyorum.

Arkadaşlıkların en güçlendiği yıl oldu diyebilirim. Konuşmadan da anlaştığımız, sevinçleri büyük bir coşkuyla kutladığımız, üzüntülere birlikte göğüs gerebildiğimiz. (Ay ne romantik cümle kurdum!)

Hızlı başladı yıl. Hem de her açıdan hızlı. Ben bile kendimi takip edemedim bazen. Durdum, sustum, gülümsedim. Geçtim gittim. Geçip gidemediğim zamanlar da oldu tabii.

Olaylar…
Haziran’ın başına kadar her şey böyleydi. En yakın arkadaşlarımdan Zeynep ve Burak’ın evlilik heyecanını hep beraber yaşarken Gezi Parkı olayları başladı. 30 Mayıs’ı 31 Mayıs’a bağlayan gece Gezi Parkı’nda üzerimize şuursuzca atılan biber gazları ile bambaşka bir döneme girdik. Neredeyse 2 ayımız bununla geçti. Hayatımız, geleceğe bakışımız, ve hatta bir çoğumuzun kişiliği bile değişti bu süreçte. Hala ara ara o günlere dair konuşuyoruz. Gerçi hangimiz konuşmuyor ki? Ve aslında yazacak o kadar çok şey var ki…

İnsanlar…
Zaten kimsenin kimse hakkındakı yorumuna göre insanlara davranmam/davranmadım ama bu yıl bir kez daha doğruluğunu kanıtladım bunu. Tanımak lazım insanları ve vakit ayırmak. Sonra bir bakıyorsun ki öyle ya da böyle bir değer katmış hayatına o insanlar ve bir parçan olmuş.

Duygular…
Bu yıl biraz kaçtım ben. Özellikle duygusal olan her şeyden kaçtım (tabii bir yere kadar). Muhtemelen dışarıya karşı tam bir öküz imajı çizdim. Yakın arkadaşlarım da “umursamaz, vurdumduymaz” diyorlarsa ki diyorlar, kesin çizdim bu imajı. Neden yaptım; kendimi neye, kime karşı korudum bilmiyorum bu halimle ama bilinçli bir şey değildi. Sonuç: üzülüyor insan.

Kara bulutlar…
2012 Aralık itibariyle şimdi düşününce güldüğüm bir ay sonu laneti başladı. 29 Aralık 2012’de giden ehliyetim ardından 29 Ocak’ta park halinde arabamın parçalanması, Şubat sonu oramı buramı parçalamam ve yine talihsiz olaylar silsilesi ile ay sonlarımın şenlenişi (!) beni benden aldı. Yani şimdi tek tek aklıma gelmiyor ama biraz düşünsem hepsini yazarım. Yine de güldürdü beni bu durumlar.

Sessizlikler…
Hayatımdan sessiz sakin ayrılanların geri döndüğü bir yıl oldu. Ne ben sordum, ne onlar anlattı. Sadece geri döndüler. Hiçbir şey yokmuş gibi kaldığımız yerden devam ettik. Tabii ki eskisi gibi olmadı ama oldu işte bir şekilde.

Ben…
Açık ve net olmaya karar verdim, içime hiçbir şey atmadan konuşmaya -ki zaten genelde hep böyleyim-. Pardon ama bütün konuştuklarım k*çıma kaçtı. Ama susamıyorum, böyleyim ve böyle büyüdüm. Madem bize konuşma ve kendini ifade etme yeteneği verilmiş, neden kullanmayalım ki? Ne demiş Pink Floyd? “Keep Talking”

Sabahlara kadar gezdim, günlerce uyumadığım oldu. Konserler, partiler… Çok dans ettim, çok şarkı söyledim, çok kahkaha attım. Zaman zaman sarhoş oldum, yerlerde yuvarlandım ama çoğunlukla durup izledim. Aslında birçoğumuzun ne kadar yalnız olduğunu bir kez daha gördüm. Manasız ayakta duruşlar, boş bakan gözler, sahte gülümsemeler, nezaketen sohbetler, ve genele yayılmış bir amaçsızlık. Ve aslında kalbalıktan, kötü sesli müzikten, birçok insandan ve sahte sohbetlerden ne kadar sıkıldığımı anladım. Büyük konuşmayayım ama artık sanmıyorum ki o kadar çok dışarıda olayım.

Yalnız olmayı yeniden keşfettim 2013’te. Kendimi, zevk aldığım şeyleri, kendi başıma olmayı terkar hatırladım. 

Müzikler, kitaplar, filmler…
Çok kitap okudum, çok film izledim, birçok yeni albüm dinledim. Bir kere 2013’te iki kere Roger Waters konseri izledim. Daha güzel ne olabilir ki? Placebo, Slash, Rock’n Coke vs de bonusu tabii… Ama en akılda kalan hiç şüphesiz ki Roger Waters oldu.
Placebo – “Loud Like Love”, Manic Street Preachers – “Rewind the Film”, Kings of Leon – “Mechanical Bulls” filan çok mutlu etti bu sene beni.

Aile…
Anneme, kardeşime çok vakit ayırmadım. Biraz bencildim sanırım bu konuda bu sene ama ihtiyacım vardı. Şöyle bir geri dönüp bakınca gözümün dolmasına sebebiyet vermiyor değil bu konu. Ama öyle gerekiyormuş demek ki.

Yaz…
Çok tatmin edici bir yaz tatili geçirmedim. Zaten malum, olaylı bir yaz geçirdik ama ufak tefek kaçamaklar da yapmadım değil. Yine de hayal ettiğim bir yaz değildi.

İş…
3,5 yıldır severek yaptığım Ana Sahne son buldu. Üzüldüm üzülmesine (hem de çok!) ama bir yandan da yine yeniden yeni bir şeyler yapacak olmak heyecan vermiyor değil. Bakalım neler olacak, var birkaç olasılık. In olasılık we trust! 😉

Aşk…

Birini çok sevdim. Belki de aşık oldum, bilmiyorum (ya da biliyor muyum acaba?). Bu hissin güzelliğini kelimelere dökmek pek mümkün değil. Daha doğrusu birine karşı, herkese karşı hissetmediğin şeyleri hissedecek kadar kendini, zihnini bırakmanın güzelliğini… Neyse ki bu konularda yazılan şarkılar, şiirler, romanlar; çekilen filmler var da “hah işte bundan” diyebiliyoruz denk geldikçe.

Hayat…
Kimleri kırdım, incittim bilmiyorum ama varsa öyle bir şey özür dilemek isterim. Ama beni kıran ve hatta çok üzen birkaç kişiye de acayip teşekkür etmek isterim. Beni bu kadar üzmeseniz ben bu kadar ben olmazdım belki de. Ancak öyle kafama dank ediyor bazı şeyler.

Çok güzel yeni insanlar tanıdım, anlamak için zaman harcadığım yeni insanlar da. Ama genel olarak 2013 mahsüllerinden memnunum.  It’s all about perception.

Kahkahası, neşesi bol bir yıl oldu. Ama 4 gün mü 5 gün mü ne bir gözyaşı döktüm ki inanılmaz. Yıllık toplu gözyaşı döküştü. İçim dışıma çıktı, vücudumdaki su ve tuz oranı düşmüştür, o biçim. Ağlamak da güzel ya.

Bu yıl için bir soundtrack hazırlasam harika bir playlist çıkar. Aslında düşünmedim de değil hani ama cidden üşeniyorum şu an. Yalnız bir albüm ismi verecek olsam mor ve ötesi’nin “Güneşi Beklerken”i bir çok ‘an’ıma cuk oturuyor.

Dolu dolu yaşadım 2013’ü. Ama artık bitse fena olmaz. Peki ya şu an şu post’u tekrar okumuşken bütün bir yılı düşünüp gözlerimin dolması? Cevap içimde, benimle.

Şimdi 2014 “Neredesin aşkım?” diyor. “Buradayım” diyorum ben de tabii.

You made me laugh.
You made me cry.
You made my year.
Thank you all.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s