VE 2018 BİTER…

IMG_3262Geçen sene,“2017 bir acayipti. Ve şunu söyleyerek başlayayım; bence 2018 çok iyi olacak!” demişim yazının başında 🙂 Bunu yazarkenki hislerimi şu an hayal meyal hatırlayabiliyorum. 2019’u düşünüyorum da, oldukça duygusuzum mesela. 2018 ise çok iyi filan olmadı. Bir sürü güzel şey oldu olmasına ama kendi içinde kişiliksiz bir seneydi. Böyle ne yapmaya çalıştığı ya da ne istediği belli olmayan insanlar vardır ya (ki onlardan bolca tanıyorum), aynen öyleydi.

2018, güzel şeyler hayal etmeye devam ettiğim bir sene oldu. Küstürecek çok mevzu oldu bu sene ama daha önceki senelerde olmadı mı sanki? Bir de sanırım artık benim bazı olaylara takılıp kalacak yerlerim arızalandı. Valla küsmeye efor sarf edemiyorum, çok yorucu. İllaki ufak bir küsüyorum ama sonra geçiyor.

2018, kendime bolca vakit ayırdığım, kendi kendime küçük kaçamaklar/sürprizler yaptığım bir sene oldu. Yani öyle aman aman şeyler değil ama insanlık için küçük, kendi adıma özlediğim şeylerdi…

2018, bir sürü güzel iş yaptığım sene oldu. En güzel kısmı da, her birinin güzel, eğlenceli birer anıya dönüşecek olması tabii. Yine sırf keyif aldığım için bir dergide yazmaya başladım. 2 videoda, 1 reklamda oynadım tamamen bonus olarak ve eğlendiğim için. Esas onlar güzel anı olacak. Canım New York’a uzaktan işler yapmaya başladım. Kiki ile güzel bir seriye başladık. Bu aralar her Perşembe ordayım, beklerim (reklamlar! #FelixCulpa serisi). YouTube programıma devam ettim ve daha irili ufaklı nice şeyler yaptım (sunuculuk işleri, konser organizasyonları vs). Yine yeniden 9-6 bir insan olmadığım, olmama şansını zor olsa da kendime yaratmaya çalıştığım, bu konuda direndiğim, direttiğim ve hayat da bana bu konuda kısmen de olsa destek verdiği için sevindim.

2018, çoğu zaman olduğu gibi yine lüzumsuzca tolerans gösterdiğim, uğraşmamak için bol bol alttan aldığım, alttan aldığım için de en ufak bir isyanımda; “ama yani sen de!” tepkilerine maruz kaldığım bir sene oldu. Hayret ve dehşetle izledim düştüğüm bu durumları. İnsan bazen böyle anlarda kendini ifade etmeye çalışıp da edemeyince cinnet geçirecek gibi oluyor. Ama neyseki genelde geçirmiyor… Yani ben geçirmedim en azından. Ama bundan sonra direkt isyankar olacağım.
-Olamadı!!! :)-

2018’de büyük bir heyecanla uyandığım çok sabah oldu. O ne muazzam bir his ya!

2018’de “Sabah uyandığımda hepsi geçmiş olsun lütfen” diye uyuduğum zamanlar da oldu. Kimin olmuyor ki? Ama tabii tahmin edersiniz ki sabah geçmesini beklediğim hiçbir şey geçmedi. Baş ağrısı ve ateş benzeri şeyleri geçiren haplar gibi bir hap bulunmalı bunlara da artık bence. Sene olmuş 2019!

2018 zaman zaman, olmayan ama olsa çok iyi olacak bir figüre ihtiyaçla geçti. Böyle Batman de olur, Superman de. Canım sıkıldığında uçarak yanımda olacak, canımı sıkan şeyleri bertaraf edecek biri yani. Ya da Alfred mi ya? Hem Alfred olursa pakette kahve de olur belki? (Hop! Eksi yazılarıma gönderme) Full-time’a gerek yok, part-time’a da varım.

2018’i, yıl içinde benim için büyük önem arz eden birkaç günden birinin mahvoluşuyla da hatırlayacağım. 13 yıldır, artık hayatta olmasa da hiç aksatmadan kutladığım babamın doğum günü… Bu hissimi babasını kaybeden kız çocukları anlar muhtemelen, o gün özeldir. Ya da illaki kaybetmeye gerek yok, babasını çok seven de anlar sanırım. Belki kız babaları da anlar kim bilir. Ya da hiç kimse anlamaz, bana özel bir duygudur bilemiyorum. Ama burdan da bir çıkarım yaptım. Çıkarım yapabiliyor olmak bile güzel. Siz siz olun kimsenin (kendiniz de dahil) sizin kalbiniz için çok değerli olan günleri bozmasına izin vermeyin.

2018, en büyük 2 “asla”mdan birini gerçekleştirdiğim sene oldu. Yıllardır “asla” demiyorum gerçi, bunlar eskilerden. Bakalım “asla” neler yapıyormuş? Belki de “asla” sempatik bir hayvandır?

2018’de, birçok insana göre yine çok konsere gittim, çok dans ettim ama bana hiç yetmedi. Bol bol kitap okudum, çok fazla müzik dinledim, bir sürü filme gittim, yepyeni diziler izledim; aferin bana çok da iyi yaptım. Ailemle ve arkadaşlarımla güzel vakit geçirdim. Bir ara herkesi çok ihmal ettim. Çok güldüm, çok ağladım, bazen ikisini aynı anda yaptım. O kadar çok İstanbul’daydım ki, nefret ettim İstanbul’dan. Kaosundan, manasızca burada çakılı kalışımdan ve nicesinden. ‘An’ı mükemmel yaşadım ama birçok ‘an’ı da kaçırdım.
1 yaş daha büyüyecek olmak biraz canımı sıksa da geriye dönüp baktığımda “oh iyi ki de bitti” diyeceğim bir sene oldu 2018. Ben 2018’i zaten kendi içinde Mart sonunda filan kapamış, öpüşüp vedalaşmış ve hayırlı günler dilemiştim. Bir de yine geçen sene demişim ki “2017’de geçmişi değil de garip bir şekilde geleceği özledim…” ne kadar da güzel, ne kadar da pozitif bir yaklaşımmış di mi? Hayaller kuran, olumlu duygular besleyen mutlu bir insanın cümlesiymiş. 2018’in bir indeks’i olsaydı ve başlıkları okusaydım yine aynısını düşünür müydüm acaba? Gerçi 2019’un da ne yapacağı belli olmasa da ben yine geleceği özlüyorum. Daha heyecanlı değil mi ama? Hadi buyur, burdan yak! Hahaha 🙂
Öyle bir seneydi ki 2018, sanki bana başından itibaren hep yalan söyledi. Böyle pis, yalancı bir insan gibiydi. Kişiliksiz 2018.

2018, bir yandan bitmeyecekmiş gibi gelirken bir yandan da göz açıp kapayıncaya kadar geçti işte… Sanki daha dün yılbaşını kutluyorduk. Üf! Ne de keyifliydi 2018 yılbaşı ya… Bakalım bu sene nasıl olacak? Hayatımda ikinci defa yılbaşı planım yok. İlkinde New York’taydım ve her şey spontandı. Ama tabii New York’la İstanbul’u bir tutmamı beklemeyelim lütfen.

Her yıl bana o seneyi hatırlatacak bir şarkı olur mesela, yazarım. Bu senenin bir şarkısı da yok iyi mi? Hahaha büyük saçmalık. Yani çok dinlediğim bir sürü şarkı oldu ama hiçbiri 2018’i hatırlatmayacak bana. Bak şimdi üzüldüm 2018’e ya! Şarkısı bile yok, yazıııık…

Toparlayacak olursak,
Canım 2018, “Hatırladığım En Kötü 5 Sene” sıralaması yapsam, 4. sıradan listeye fişek gibi girebilirsin. Belki de 3, emin olamadım şimdi. Güzel tarafların da yok değildi elbet, haksızlık da etmek istemiyorum ama… Yalnız her şey bir yana, “Oscar goes to me!”. Bence 2018’i güzel idare ettim, orası kesin. En iyisi biz senin güzelliklerini alıp 2019’a geçelim. Ne dersin? Yok, “Biz bölünemeyiz, 2018 olarak iyisiyle kötüsüyle bir bütünüz” diyorsan da komple kal. 2019’un kendi güzelliklerini severiz 🙂
Bye.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s